Słowacja podpisała umowę z USA, Rosatom kończy projekt w Turcji, a Japonia restartuje reaktor

Miniony tydzień potwierdził, że energetyka jądrowa pozostaje w centrum uwagi światowych strategii bezpieczeństwa energetycznego, zarówno na poziomie dużych państw, jak i w kontekście regionalnych sojuszy. Jednym z najważniejszych wydarzeń było ostateczne podpisanie umowy o współpracy cywilnej w dziedzinie energetyki jądrowej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Słowacją, które przewiduje budowę nowego reaktora o mocy 1,2 GW w elektrowni Jaslovské Bohunice, zwiększając niezależność od rosyjskich technologii i podkreślając strategiczne partnerstwo technologiczne i inwestycyjne w Europie Środkowej.
W Japonii, kraju który po katastrofie w Fukushimie przez lata ograniczał swoją działalność jądrową, krajobraz energetyczny ponownie przesunął się w kierunku atomu. Tokyo Electric Power Company (TEPCO) dokonała restartu reaktora nr 6 w elektrowni Kashiwazaki-Kariwa – największym tego typu obiekcie na świecie – po 14 latach przerwy, co jest traktowane jako znaczący sygnał o powrocie Japonii do intensywnego wykorzystywania energii jądrowej w miksie energetycznym. Jednocześnie jednak operacja spotkała się z natychmiastowym wyzwaniem: reaktor został wyłączony z powodu alarmu w systemie prętów kontrolnych zaledwie kilka godzin po ponownym uruchomieniu, co podkreśla, że bezpieczeństwo techniczne i zaufanie publiczne pozostają kluczowymi barierami dla odbudowy jądrowej energetyki w Japonii.
W kontekście finansowania polskiego programu jądrowego pojawiły się kolejne konkretne sygnały ze strony instytucji publicznych, które doprecyzowują skalę i charakter przygotowań do realizacji inwestycji. Pod koniec analizowanego tygodnia przedstawiciele Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) oraz Polskich Elektrowni Jądrowych (PEJ) spotkali się, by omówić dalsze kroki w budowaniu struktury finansowania pierwszej polskiej elektrowni atomowej. Rozmowy objęły mechanizmy współpracy finansowej, instrumenty gwarancyjne oraz harmonogram kolejnych działań, które mają wzmocnić zdolność projektu do pozyskiwania zarówno kapitału krajowego, jak i zagranicznego. Wyraźnie zaznaczono, że konieczne jest jak najszybsze doprecyzowanie modelu finansowego, w tym udziału państwa, partnerów prywatnych oraz potencjalnych środków unijnych, co ma decydujące znaczenie dla utrzymania dotychczasowych harmonogramów inwestycji.