W Europie Zachodniej duże projekty jądrowe również napotykają trudności. Najważniejszy z nich Hinkley Point C w Wielkiej Brytanii, czyli największa nowa elektrownia jądrowa w tym kraju od dekad, został ponownie przesunięty. Planowany termin uruchomienia pierwszego reaktora przesunięto na 2030 r., co oznacza kolejny rok opóźnienia wobec wcześniejszych terminów. Koszty projektu znacznie wzrosły i obecnie szacuje się, że budowa pochłonie około 35 mld funtów, prawie dwukrotnie więcej niż pierwotne szacunki. Te problemy związane z kosztami i terminami są charakterystyczne dla dużych elektrowni jądrowych w Europie i stanowią ważną płaszczyznę debat o przyszłości energetyki: czy inwestować w skalowalne projekty SMR czy kontynuować budowę tradycyjnych dużych bloków energetycznych.
Minister Przemysłu i Handlu Karel Havlíčk ogłosił podpisanie przez czeskich i koreańskich urzędników umowy mającej na celu sformalizowanie organu odpowiedzialnego za zarządzanie rozbudową elektrowni Dukovany. Elektrownia Dukovany znajduje się około 30 kilometrów na południe od Třebíč, na południu kraju. Dostarcza ona rocznie około 14 TWh energii, a w połączeniu z energią wyprodukowaną przez elektrownie Temelín, zapewniają około 35-40% energii elektrycznej w Czechach. Rządz czeski planuje zbudować dwa nowe obiekty w elektrowni Dukovany, tuż obok obecnych czterech bloków reaktorów. Budową zajmie się południowo-koreańska firma KHNP (Korean Hydro and Nuclear Power) i ma wynieść około 200 miliardów koron czeskich (około 8 miliardów euro) za jeden reaktor. Prace mają zacząć się w 2029 roku, a otwarcie pierwszego reaktora planowane jest na 2036 rok. Minister Handlu Korei Południowej w wypowiedzi rządu koreańskiego określił projekt Dukovany jako strategiczna współpraca z Republika Czeską. Urzędnicy czescy popierają wykorzystanie rodzimych firm jako wsparcia w zezwoleniach i licencjach, zachęcając czeskich przedsiębiorców do udziału w projekcie.
Administracja Donalda Trumpa również pragnie inwestować amerykańskimi technologiami w krajach sojuszniczych. Amerykańska Agencja ds. Handlu i Rozwoju (USTDA) alokowała 2.7 miliona dolarów funduszy dla Meralco PowerGen Corp na Filipinach, by wspierać rozwój energetyki jądrowej, szczególnie technologii SMR (Small Modular Reactors). Decyzja została podjęta w ramach podpisanej rok wcześniej Umowy Współpracy na temat Pokojowego Użytkowania Energii Nuklearnej (Umowa 123), mającej na celu wspomóc rząd Filipiński w integrowaniu energii atomowej w szeroko pojętą infrastrukturę energetyczną. Pieniądze zostaną przeznaczone na przestudiowanie przez Meralco i zaaplikowanie amerykańskiej technologii w filipińskim kontekście. Celem jest ocena i wyznaczenie drogi do implementowania SMR z pomocą Amerykanów, co ma również wzmocnić więzi dyplomatyczne i technologiczne pomiędzy tymi dwoma krajami.
Jednocześnie, po dwóch wizytach sekretarza Stanu Marco Rubio do Słowacji i Węgier, departament Stanu USA ogłosił podpisanie przez władze Stanów Zjednoczonych i Słowacji porozumienia dotyczącego sfundowania przez Amerykanów badania FEED (Front-End Engineering and Design) potrzebnego do budowy kompleksu nuklearnego na Słowacji używając technologii SMR. Departament energii USA zakłada budowę 1200 MWe jednostki nuklearnej w Bohunickiej Elektrowni Atomowej, tym samym zawężając współprace w przemyśle nuklearnym między dwoma krajami i zapewniając Amerykanom umocnienie łańcuchów dostaw na rynki globalne rozwiązań nuklearnych. Słowacja planuje uruchomienie zbudowanego reaktora do 2041 roku. Marco Rubio podpisał również umowę z rządem Węgierskim, która ma na celu wsparcie Węgier jako kraj dominujący rozwój reaktorów SMR w regionie i która zachęca rząd węgierski do wyboru technologii amerykańskiej.
Na koniec wieści z Europy. Duńska firma Copenhagen Atomics podpisała deklaracje chęci przystąpienia do współpracy z norweską firma wydobywczą Rare Earths Norway w pozyskaniu cennego materiału potrzebnego do reaktorów na tzw. sole stopione (MSR). Duński reaktor ma za zadanie pochłaniania odpadów nuklearnych w trakcie tworzenia nowego paliwa z toru, osiągając 100 MWh. Deklaracja obrazuje intencje międzynarodowej współpracy w osiągnieciu europejskich łańcuchów dostaw toru. Wydobycie odbędzie się na terenie depozytu Fensfeltet, jednego z największych w Europie, a wykorzystanie tego rzadkiego minerału, wcześniej uznawanego za produkt uboczny, zezwoli na użycie jego pełnego energetycznego potencjału.

Przegląd tygodnia to zasługa Marii Studzińskiej i Zuzanny Siwik pod redakcją Mateusza Zycha