Opracowanie rynkowe od International Energy Agency pt. World Energy Outlook 2025, pokazało, że sektor jądrowy może doświadczyć wzrostu mocy zainstalowanej o około 70 % w perspektywie średnioterminowej. Połączenie tej prognozy z obserwacjami dotyczącymi nowych lokalizacji i strategicznych decyzji oznacza, że “złota era” atomu, o której mówiło się niegdyś w kategoriach perspektyw, zaczyna materializować się w decyzjach inwestycyjnych, regulacyjnych i biznesowych.

Z kolei francuski EDF i jej prezes, Bernard Fontana, przedstawili strategię, która zapowiada głęboką przebudowę sposobu realizacji projektów jądrowych, by skrócić czas budowy, ograniczyć przekroczenia budżetów i zmniejszyć dystans dzielący francuską spółkę od konkurentów z Azji. EDF, obciążony znacznym zadłużeniem i koniecznością inwestowania około 30 mld euro rocznie, chce odzyskać wiarygodność dzięki projektowi Sizewell C, który ma stać się demonstracją zdolności do sprawnego dostarczenia dużego reaktora w przewidywalnych ramach kosztowo-czasowych. Fontana mówi o potrzebie standaryzacji technologii, poprawie organizacji i wzmocnienia kultury wykonawczej, aby koncern mógł skutecznie konkurować na globalnym rynku i zwiększyć eksport swoich rozwiązań.

W ramach wieści z Polski, Wojciech Wrochna, wiceminister energii i pełnomocnik rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej, oświadczył, że rząd ma zamiar uzyskać zgodę Komisji Europejskiej na pomoc publiczną dla pierwszej polskiej elektrowni jądrowej “do końca roku”. Wypowiedź podkreśla, że otrzymanie “zielonego światła” z UE jest kluczowym warunkiem rozpoczęcia realizacji inwestycji – bez tej decyzji nie mogą ruszyć główne etapy budowy. W kontekście tej deklaracji Wrochna wskazał także, że polski rząd kontynuuje prace przygotowawcze – analizy finansowe, licencje i wybór dostawcy technologii – i że opinia KE stanie się logicznym progiem przejścia do fazy realnej realizacji. Polskie władze traktują tę deklarację jako nieformalny punkt orientacyjny, a odpowiedzialne ministerstwo przygotowuje scenariusze na wypadek, gdyby KE zwlekała z decyzją. Choć w polskim przekazie ton jest optymistyczny, to jednocześnie pojawiają się sygnały ostrożności – wydaje się, że rząd buduje swoisty bufor komunikacyjny i techniczny na wypadek opóźnień. Akceptacja publiczna przez UE nie tylko uruchomi finansowanie, ale także wpłynie na wiarygodność inwestycji, zainteresowanie rynków, kontrahentów oraz uczestników łańcucha dostaw.