Porozumienie ma jednak wymiar znacznie wykraczający poza kwestie energetyczne. Arabia Saudyjska od lat sygnalizuje ambicję stworzenia własnego sektora jądrowego, obejmującego nie tylko wykorzystanie gotowych technologii reaktorowych, lecz także rozwój krajowych kompetencji w zakresie cyklu paliwowego. Właśnie ten aspekt stał się przedmiotem największych kontrowersji międzynarodowych, ponieważ możliwość wzbogacania uranu przez Rijad budzi pytania dotyczące przyszłości regionalnego reżimu nierozprzestrzeniania broni jądrowej. Zwolennicy porozumienia argumentują, że zaangażowanie USA pozwoli utrzymać program pod kontrolą międzynarodowych standardów bezpieczeństwa, natomiast krytycy wskazują, że decyzja może stworzyć nowy precedens na Bliskim Wschodzie.

Dodatkowe komplikacje pojawiły się 24 lipca, gdy prezydent Donald Trump uzależnił dalsze procedowanie umowy od przystąpienia Arabii Saudyjskiej do porozumień Abrahamowych i normalizacji relacji z Izraelem. W praktyce oznacza to, że projekt energetyczny został powiązany z szerszymi negocjacjami dyplomatycznymi dotyczącymi układu sił na Bliskim Wschodzie. Sytuacja pokazuje, że współczesna dyplomacja jądrowa coraz częściej łączy kwestie technologiczne, bezpieczeństwa oraz polityki zagranicznej.

Równolegle istotne wydarzenia miały miejsce w Europie, gdzie Czechy kontynuują konsekwentną strategię rozwoju małych reaktorów modułowych. 21 lipca czeski koncern energetyczny ČEZ, Ministerstwo Przemysłu i Handlu oraz brytyjska spółka Rolls-Royce SMR podpisały memorandum dotyczące przygotowania kolejnych lokalizacji dla reaktorów modułowych poza wcześniej analizowanym projektem w Temelínie. Nowe potencjalne miejsca obejmują m.in. Tušimice oraz Dětmarovice, czyli lokalizacje związane z istniejącą infrastrukturą energetyczną.

Czeski program SMR jest jednym z najbardziej zaawansowanych projektów tego typu w Europie. Praga zakłada, że małe reaktory będą uzupełnieniem dużych bloków jądrowych i pozwolą zastąpić część mocy opartych obecnie na paliwach kopalnych. Wybór technologii Rolls-Royce’a pokazuje również rosnące znaczenie współpracy przemysłowej pomiędzy państwami europejskimi. Dla Wielkiej Brytanii eksport technologii SMR stanowi element budowania pozycji w globalnym sektorze jądrowym, natomiast dla Czech oznacza możliwość wykorzystania istniejącego przemysłu energetycznego przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka inwestycyjnego.