Demokraci byli początkowo powodem niezgody między partiami na tematy energii nuklearnej. W porównaniu do Republikanów, nie opierali oni swojej kampanii politycznej i myśli ideologicznej na bezpieczeństwie energetycznym, zależało im raczej na odnawialnych źródłach energii niż wyłącznie na niskoemisyjności. W tym samym czasie ruchy ekologiczne w Stanach Zjednoczonych patrzyły na atom wrogim okiem, uznając energetykę nuklearną za niebezpieczną dla środowiska w historycznym cieniu Czarnobyla Czy Fukushimy, co silnie wpłynęło na poglądy Demokratów. Dopiero za prezydentury Baracka Obamy Demokraci dostrzegli nieuchronną potrzebę dywersyfikacji sposobów pozyskiwania energii niskoemisyjnej. Ówczesna administracja, oddana walce ze zmiana klimatu, w 2010 roku ogłosiła program ponad 8 miliardów dolarów pożyczek dla firm i podwykonawców, mający na celu przerwać trwający prawie trzy dekady zastój w rozwoju energii nuklearnej w Stanach Zjednoczonych. Był to punkt zwrotny w podejściu Demokratów do atomu, ponieważ kalkulacje klimatyczne nie pokazywały rezultatów, jakie oczekiwano, bez uwzględnienia jakiegoś alternatywnego niskoemisyjnego źródła. Skoncentrowanie się na emisyjności, niżeli na odnawialności pozwoliło otworzyć drogę do dalszych zmian poglądowych wśród demokratów i na późniejsze tego ustawowe efekty. W 2020 roku Partia Demokratyczna w swoim oficjalnym manifeście wyborczym podkreśla potrzebę i gotowość do zaangażowania się w osiągnięcia zera emisyjnego przez Stany Zjednoczone do roku 2035. Jednym z elementów przybliżających Demokratów do tego właśnie celu, poprzez dekarbonizacje sektora energetycznego, ma zostać między innymi energia nuklearna. Prezydentura Joe Bidena ukazała więcej praktycznych ruchów pro nuklearnych Demokratów, między innymi droga do rozbudowania infrastruktury nuklearnej USA i wzbogacenia jej o nowe inwestycje mające zwiększyć przepustowość nawet o 35 Gigawatów. Demokraci pokonali swoje własne przekonania, uginając się pod ciężarem realiów zmiany klimatu, kontrybuując tym samym do historycznie wysokiego poparcia energii nuklearnej.

Kulminacją tych wielu różnych opinii, motywacji i przekonań dwóch nierzadko wrogich partii politycznych jest ustawa ADVANCE. Accelerating Deployment of Versatile, Advanced Nuclear for Clear Energy (ustawa o przyspieszeniu wdrażania wszechstronnej, zaawansowanej energii jądrowej na rzecz czystej energii) została przegłosowana w amerykańskim Senacie, z poparciem aż 98% obecnych senatorów, po wcześniejszej aprobacie w amerykańskiej izbie niższej. Ustawa była kolaboracją aż dziewiętnastu członków izby wyższej amerykańskiego kongresu, z czego dziewięciu Demokratów i ośmiu Republikanów.  W lipcu 2024 roku ustawa trafiła na biurko ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Joe Bidena, który podpisał dokument, zatwierdzając jego istnienie w prawie amerykańskim. Ustawa ta skupiała się na ułatwieniu rozwijania technologii potrzebnej do produkowania energii przy pomocy atomu na komercyjne użycie, poprzez implementowanie wydajnego i szybkiego systemu wydawania licencji dla nowych reaktorów, utworzenie nowych ram regulacyjnych oraz wspieranie kolaboracji międzynarodowej. Przegłosowanie i podpisanie ustawy ADVANCE było szczególnie ważnym krokiem w podtrzymaniu spuścizny poprzedniego stulecia rozwoju atomu w USA. Dokument okazał się bardzo skuteczny w dwóch sferach, limitując ceny, które firmy wydające recenzje licencyjne ustalały dla nowych reaktorów ułatwiając tym samym uruchomienie nowych obiektów nuklearnych oraz nagradzając firmy, którym udało się jako pierwszym zdobyć licencje na różne rodzaje zaawansowanych reaktorów poprzez refundowanie tychże licencji, konsekwentnie budując konkurencyjność wśród firm i napędzając innowacje.

Stany Zjednoczone to państwo głębokich podziałów, od gospodarki, przez politykę społeczną aż po fundamentalne kwestie praw obywatelskich. Wśród tej wszechobecnej niezgody i wrogości wspólna przyszłość wydaje się malować atom. Odpowiedzią na pytanie, dlaczego taki ponadpartyjny konsensus jest możliwy i różne środowiska polityczne potrafią się zjednoczyć się wokół energii jądrowej, nie jest nagła zmiana poglądów. Klucz leży w naturze samej technologii, która w amerykańskich realiach potrafi dostosować się do priorytetów obu stron. Dla Republikanów atom jest synonimem bezpieczeństwa narodowego, pożądanej niezależności i dominacji gospodarczej nad innymi energetycznymi mocarstwami jak Rosja czy Chiny. Dla Demokratów energia jądrowa stała się koniecznością w zatrzymaniu zmiany klimatu. Porzucono historyczne obawy i skupiono się na rozwijaniu silnego i bez emisyjnego źródła energii, bez którego cel neutralności klimatycznej jest niemożliwy do osiągnięcia. Dzięki sukcesowi ustawy ADVANCE dostrzec można bardzo cenna lekcje na temat współczesnej polityki. W świecie pełnym skrajnych podziałów, demokracja nie polega na zmuszeniu oponenta do przyznania racji naszej stronie. Polega raczej na znalezieniu rozwiązań, które jednocześnie trafiają w wiele wartości, obaw i ambicji. Energia atomowa zmieniła się z tematu dzielącego scenę polityczną na pół, w jeden z niewielu mostów dzielących dwie skrajne ideologicznie ugrupowania.